* القرآن الكریم
** نهج البلاغة
آندرهیل، اِوِلین. (1392ش). عارفان مسیحی (مترجم: حمید محمدیان واحمدرضا مؤیدی). قم: دانشگاه ادیان ومذاهب.
اسدآبادی، لطفالله. (1926م). شرح حال وآثار سید جمالالدین اسدآبادی معروف به افغانی. برلین: انتشارات ایرانشهر.
برنال، جان دزموند. (1372ش)، فیزیك در تاریخ (مترجم: علی معصومی)، تهران: فرهنگان.
حوّی، سعید. (1424ق). الأساس في التفسیر (ج4). القاهرة: دارالسلام.
خوشمنش، ابوالفضل. (1392ش). از شهرخدا تا امالقری. پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی، 46(1)، صص 1-19.
خوشمنش، ابوالفضل. (1393ش). امالقری، پایگاه جهانی امت وسط. پژوهشهای قرآن وحدیث، 47(1)، صص 53-72.
خوشمنش، ابوالفضل. (1398ش). زبان قرآن، ماهیت، هویت، جایگاه وآموزش آن. قم: پژوهشگاه حوزه ودانشگاه.
خوشمنش، ابوالفضل. (1399ش). تناسب سورهها. تهران: مركز طبع ونشر قرآن كریم.
خوشمنش، ابوالفضل. (1400ش). موضوع بازگشت وسكینه انسان در حیات روحی او؛ جستاری در كتاب مقدس وقرآن با تأكید بر سه مركزیت دینی. ادیان وعرفان، 54(2)، صص 325-349.
دورانت، ویلیام. (1385ش). شهر خدا، ساوونارولا وجمهوری (مترجم: كوروش زعیم). تهران: ایرانمهر.
روثن، مرغریت. (1980م). علوم البابلیین (المترجم: یوسف حبی). بیروت: الدار العربیة للموسوعات.
شهیدی، سید جعفر. (1362ش). تاریخ تحلیلی اسلام، تهران: نشر دانشگاهی.
الصادقي الطهراني، محمد. (1366ش). الفرقان في تفسیر القرآن بالقرآن والسنة (ج13). تهران: فرهنگ اسلامی.
صالح، علیپاشا. (1348ش). سرگذشت قانون، مباحثی از تاریخ حقوق – دورنمایی از روزگاران پیشین تا امروز. تهران: دانشگاه تهران.
الصدوق، محمدبن علي. (1380ش). علل الشرائع (المحقق: محمدجواد ذهنی تهرانی، ج2). قم: انتشارات مؤمنین.
الصدوق، محمدبن علي. (1413هـ). من لایحضره الفقیه (ج2). قم: مؤسسة النشر الاسلامي التابعة لجماعة المدرسين.
طالقانی، سید محمود. (1360ش). پرتوی از قرآن (ج5). تهران: شركت سهامی انتشار.
طالقاني، سید محمود. (1361ش). حج (به سوی خدا میرویم با حج). تهران: مشعر.
الطباطبائي، محمدحسین. (1417ق). المیزان في تفسیر القرآن (ج20). قم: مؤسسة النشر الاسلامي التابعة لجماعة المدرسين.
الطبري، محمد بن جریر. (1966م). تاریخ الطبري (المحقق: محمد ابوالفضل ابراهیم، ج3). مصر: دارالمعارف.
عربي، نورالدین. (2004م). قراءة صوفیة لانجیل یوحنّا. بیروت: دارالجیل.
فضلالله، محمدحسین. (1419هـ). تفسیر من وحي القرآن (ج8). بیروت: دارالملاك للطباعة والنشر.
كاتوزیان، ناصر. (1366ش). مقدمه علم حقوق ومطالعه در حقوق خصوصی ایران. تهران: بهنشر.
كتاب مقدس. (1997م). لندن: انجمن پخش كتب مقدس در میان ملل.
الكلیني، محمد بن یعقوب. (1365ش). الكافي (المصحّح: عليأكبر غفاري، ج1، 4). طهران: دار الكتب الإسلامیة.
كینگ، لئوناردو ویلیام. (1379ش). تاریخ بابل از تأسیس سلطنت تا غلبه ایرانیان (مترجم: رقیه بهزادی). تهران: علمی وفرهنگی.
لسانی فشاركی، محمدعلی؛ مرادی زنجانی، حسین. (1392ش). درآمدی بر مطالعات قرآنی در سیره نبوی. قم: نصایح.
مجتهدی، كریم. (1375ش). فلسفه در قرون وسطی. تهران: امیركبیر.
Aegerter (1947). Les grandes religions. Paris: Presse Universitaire de France.
Augustin, S. (1855). La Cité de Dieu.Traduction Nouvelle Avec une introduction et des notes Par M. Émile Saisset. Paris : Charpentier. Librairie- éditeur.
Breplos, V.B. (1996). Petit dictionnaire de la Bible. Coordination de Joseph Longton et Ferdinand Poswick, Diocèse Rottenburg-Stuttgart.
Daniel-Repos (1943). Histoire Sainte. le peuple de la Bible, Edité par Arthème Fayard.
Dubois, J., Mitterend, H. & Dauzat, a. (2006). Grand dictionnaire étymologique et historique du français. Paris: Larousse.
Guignebert, Ch. (1933). La Rennaissance du Livre. Paris.
Hobson, J.M. (2004). The eastern origins of western civilization. Cambridge University Press.
La Bible (1970), Traduction et annaotation d’Émile Osty et Joseph Trinquet, Paris, Rencontre.
Philipson, R. (1990). Linguistic imperialism, a conspiracy or a conspiracy of silence. Oxford University Press.
Robert, Paule (1981), Le Robert-Dictionnaire alphabétique et analogique de la langue française, ouvrage couronné par l’Académie française, Société du nouveau littré le Robert, Paris.
The new Encyclopedia Britannica (1985), 15 edition, London.
)